Ustawa Prawo energetyczne z dnia 10 kwietnia 1997 roku (Dz. U. z 1997 r. Nr
54, poz. 348 - wraz z późniejszymi zmianami wynikającymi z: Ustawy z dnia
4 grudnia 1997 r. o zmianie ustawy - Prawo budżetowe i ustawy - Prawo
energetyczne; Ustawy z dnia 2 lipca 1998 r. o zmianie ustawy - Prawo
energetyczne; Ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw
określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z
reformą ustrojową państwa oraz Ustawy z dnia 26 maja 2000 o zmianie
ustawy - Prawo energetyczne, Dz. U. 48 poz. 255 z dnia 14 czerwca 2000)
określa obowiązki gmin związane z realizacją zadania własnego gminy w
zakresie zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe oraz
procedury związane z wykonaniem tego obowiązku. Zarząd gminy
zobligowany jest do opracowania projektu założeń do planu zaopatrzenia w
ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe. Natomiast projekt planu
zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe Zarząd gminy
opracowuje jeżeli plany przedsiębiorstw energetycznych nie zapewniają
realizacji tych założeń. Ustawa Prawo energetyczne z dnia 10 kwietnia 1997
roku (Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 - wraz z późniejszymi zmianami
wynikającymi z: Ustawy z dnia 4 grudnia 1997 r. o zmianie ustawy - Prawo
budżetowe i ustawy - Prawo energetyczne; Ustawy z dnia 2 lipca 1998 r. o
zmianie ustawy - Prawo energetyczne; Ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o
zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji
publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa oraz Ustawy z dnia 26
maja 2000 o zmianie ustawy - Prawo energetyczne, Dz. U. 48 poz. 255 z dnia
14 czerwca 2000) określa obowiązki gmin związane z realizacją zadania
własnego gminy w zakresie zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i
paliwa gazowe oraz procedury związane z wykonaniem tego obowiązku.
Zarząd gminy zobligowany jest do opracowania projektu założeń do planu
zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe. Natomiast
projekt planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe
Zarząd gminy opracowuje jeżeli plany przedsiębiorstw energetycznych nie
zapewniają realizacji tych założeń.
Planowanie w gminie jako podstawa działań
w zakresie gospodarki energetycznej oraz na rynku usług infrastrukturalnych
Zadania własne gmin obejmują w szczególności następujące sprawy:
ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej,
wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
porządku oraz urządzeń sanitarnych,
wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz,
utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
Wymienione zadania są przedmiotem regulacji wynikających z następujących ustaw:
ustawa o samorządzie gminnym (1990),
ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym (1994),
ustawa o gospodarce komunalnej (1996),
ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (1996),
ustawa Prawo energetyczne (1997),
ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (2001),
ustawa Prawo ochrony środowiska (2001),
ustawa o odpadach (2001).
Kompetencje, zadania oraz zasady współpracy samorządowych władz gmin z
samorządami województw, wojewodą i przedsiębiorstwami energetycznymi w zakresie planowania zaopatrzenia w ciepło, energię
elektryczną i paliwa gazowe określa bezpośrednio ustawa Prawo energetyczne.
Do zadań własnych gminy, zgodnie z art. 18 ustawy Prawo energetyczne, w zakresie
zaopatrzenia w energię elektryczną, ciepło i paliwa gazowe należy:
planowanie i organizacja zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe na obszarze gminy (w tym
obligatoryjne opracowanie projektu założeń do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe),
planowanie oświetlenia miejsc publicznych i dróg znajdujących się na terenie gminy,
finansowanie oświetlenia ulic, placów i dróg, znajdujących się na terenie gminy, dla których gmina jest zarządcą.
Planowanie zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe pozostaje
w ścisłym związku z pozostałymi planami tworzonymi przez gminy,
przedsiębiorstwa energetyczne oraz innych uczestników rynku energetycznego, w
tym w szczególności:
strategią rozwoju gminy,
studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowym planem zagospodarowania
przestrzennego,
planami rozwoju przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesyłaniem i dystrybucją paliw gazowych, ciepła lub
energii elektrycznej,
planami pozostałych przedsiębiorstw energetycznych, odbiorców ciepła, energii elektrycznej i paliw gazowych, wspólnot
mieszkaniowych itp.
Planowanie zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe powinno
objąć wszystkie procesy energetyczne zachodzące na terenie działania gminy:
wytwarzanie, przesyłanie i dystrybucję oraz obrót poszczególnymi nośnikami:
energią elektryczną, ciepłem i gazem. W procesie planowania gmina cały czas powinna zdawać sobie sprawę, że występuje
w ścisłym związku z poszczególnymi podmiotami działającymi na rynku. Przy określaniu swojej
pozycji oraz uszczegółowianiu zadań przed nią stojących musi uwzględniać reguły
rynkowe i interesy (często przeciwstawne) poszczególnych podmiotów lokalnych
rynków energetycznych. Podmioty te natomiast powinny być czynnymi uczestnikami realizowanego przez gminę procesu
planowania.
Zgodnie z ustawą Prawo energetyczne Zarząd gminy jest zobligowany do opracowania
projektu założeń do planu zaopatrzenia w ciepło, energią elektryczną i paliwa
gazowe.
Projekt założeń sporządza się dla obszaru gminy lub jej części i powinien
obejmować:
Ocenę stanu aktualnego i przewidywanych zmian zapotrzebowania na ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe.
Przedsięwzięcia racjonalizujące użytkowanie ciepła, energii elektrycznej i paliw gazowych.
Możliwości wykorzystania istniejących nadwyżek i lokalnych zasobów paliw i energii, z uwzględnieniem skojarzonego
wytwarzania ciepła i energii elektrycznej oraz zagospodarowania ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych.
Zakres współpracy z innymi gminami.
Pomimo istniejącego od 1997 roku wymagania sporządzania projektów założeń, niewiele gmin przystąpiło do ich realizacji.
Wykonane pod koniec 2001 roku przez Europejskie Centrum Energii Odnawialnej badanie stanu tworzenia projektów założeń w
gminach wykazało, że średnio około 10% gmin spełniło to wymaganie prawne.
Powodem takiego stanu jest m.in. brak formalnego terminu, do którego projekty założeń powinny być opracowane oraz (niestety)
brak zainteresowania samych gmin. Sytuacja ta wynika z kolei z braku informacji gmin co do korzyści, jakie
mogą one czerpać w przypadku opracowania projektu założeń, ale także dużego obciążenia innymi pracami czy też konieczności
wydatkowania funduszy na opracowanie tego planu.
Od połowy 2002 roku dodatkowym elementem wpływającym na brak realizacji
gminnych projektów założeń były zbliżające się październikowe wybory
samorządowe. Wykonanie przez gminy projektów założeń było także jednym z obszarów,
przeprowadzonej w okresie od września 2001 r. do stycznia 2002 r., kontroli Najwyższej Izby Kontroli (kontrola planowa P/01/059
pn. Funkcjonowanie rynków energii cieplnej). Siedem spośród 1 5 kontrolowanych urzędów gmin nie wykonało
zadań związanych z opracowaniem projektu założeń pomimo upływu trzech lata od
wejścia w życie Prawa energetycznego.
Najczęściej występującą przyczyną tego stanu były prace związane z aktualizacją
bądź przygotowaniem nowych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.
Należy jednak podkreślić, że fakt ten nie może być usprawiedliwieniem dla gmin.
Konsekwencją braku wymienionych projektów założeń było nieopracowanie przez siedem spośród 17 skontrolowanych
przedsiębiorstw energetyki cieplnej planów rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na energię
cieplną dla obszaru swojego działania. Fakt ten jest szczególnie niepokojący, jeśli się uwzględni, że projekt założeń stanowi punkt
wyjścia do działań związanych ze zmianami gminnych rynków energetycznych (energii elektrycznej, ciepła i gazu). W
obligatoryjnie opracowanym projekcie założeń do planu zaopatrzenia powinny oprócz innych
elementów znaleźć się kwestie związane z możliwościami wykorzystania istniejących nadwyżek i lokalnych zasobów paliw i
energii, z uwzględnieniem np. skojarzonego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej oraz zagospodarowania ciepła odpadowego
z instalacji przemysłowych.